تبليغاتX
مي خندم يا مي گريم - فاصله

مي خندم يا مي گريم

روز+ شب=زندگی!

 

پيراهن فاصله را از تنم بكن

همه ي دكمه هاي

روزها ورازها را

باز كن

ببين!

سينه ام سرخ سرخ است

داغي به جا مانده

از هرم آتشين قدم هايت

وقتي كه مي رفتي.

یقین بدان

که کسی جز من

اینگونه نمی خواهد ت

یقین بدان

که من هم

چیزی جز دوستی

جز حرف

جز شعر

از تمام لحظه هایت نمی خواهم.

تا هنوز

تا هنوز

جانی در تن داریم

بخواه وبیا

تا غباری از فاصله

کسره ی دوستی بین ما را نپوشاند.

 دوستِ من

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در دوشنبه 1388/08/11ساعت 8:23 بعد از ظهر توسط امید |

من همه جسمم.

و تنها زمين،

-مادر ديرينه ام-

مرا پذيرا خواهد بود،

در آغوش گور خويش.

با پستانك كفر به دهان مي مويم براي ابد،

با هزار چرا ،

با هزار چراغ خاموش.

من تنها خود را مي جويم،

در بود و نبود خود يكسان مي نگرم.

زمين مي داند،

و خوب مي داند با من چسان رفتار كند.

(تهي)

Home
Email
Night Skin